De vraag is eigenlijk heel simpel: welk zelfbeeld heeft u? Bent u sportief of kan er wel een kilootje vanaf? Koopt u dus een nietsverhullende bikini of eerder een boek over diëten? Of bent u succesvol en wilt u dat aan iedereen laten zien? Want dat is de tweede vraag, die meteen daarna gesteld kan worden: hoe wilt u door anderen gezien worden? Welk beeld moet iemand anders van u hebben, als ze u tegenkomen? ‘t Grappige is dat een eerste indruk twee momenten kent: de eerste duurt 1,5 seconde, de tweede neemt circa 15 seconden in beslag. De eerste oogopslag, de eerste keurende blik van top tot teen duurt ongeveer anderhalve seconde. Daarna wordt het ontstane beeld getoetst in zo’n 15 seconden. Wat voor vlees heb ik in de kuip? Wie staat hier tegenover mij? Wil ik verder met dit gesprek? Met deze persoon? “Kleding maakt de man (m/v)”, is een gezegde dat goed past in deze context. Want in 15 seconden kun je niet veel meer beoordelen dan de buitenkant. En aan dat gegeven wordt heel veel geld uitgegeven. Natuurlijk valt daar make-up onder, maar in het algemeen kun je stellen dat huidverzorging (handen en gezicht) belangrijk zijn. De kappers pikken er een graantje van mee, net zo als de horlogebranche dat doet. Merkkleding en schoenen zijn eveneens van belang voor die eenmalige eerste indruk. Ook jassen en tassen zijn statusverhogend en sinds een aantal jaren zijn zelfs kleine hondjes een modeaccessoire. Van tandpasta tot mobiel telefoontje, van parfum tot spijkerbroek tot boodschappentas – plotseling zijn het allemaal voorwerpen om je identiteit mee te (be)vestigen. Zelf moet ik er hard om lachen; de ene keer kom ik een winkel binnen in mijn zaterdagse tenue (spijkerbroek met slobbertrui) en dan moet ik om aandacht schreeuwen. De andere keer kom ik in mijn werkkloffie (strak pak, nette schoenen, blouse, das en manchetknopen) en in dezelfde winkel krijg ik dan plotseling alle aandacht. Zo fout, maar zo herkenbaar. Het voelt zo leeg – als persoon word ik dus beoordeeld op basis van mijn kleertjes. Vaak zie ik ook het tegenovergestelde – ik noem dat extern lawaai voor interne leegte. Mensen die de buitenkant goed verzorgd hebben, daar veel geld voor hebben neergelegd en op basis daarvan verwachten dat ze ook als zodanig worden behandeld. Alle aandacht opeisend, veel lawaai makend en eigenlijk respectloos omgaan met de mensen om zich heen. Zo schudde ik laatst de hand van een vooraanstaand professor tijdens een congres in Engeland. Hij in maatpak, maatschoenen, waarschijnlijk zelfs op maat gemaakt ondergoed – hij had alleen niet het respect om mijn vraag te beantwoorden. Binnen vijftien seconden sprak hij langs me heen met iemand anders. Dan heb je misschien alles en heb je het helemaal gemaakt, maar dan mis je in mijn optiek toch iets heel wezenlijks. Bij ons in de badkamer staat een pot Nivea créme. Op de deksel staat: ‘Mooi zijn is verzorging’. Als u ervoor zorgt dat u – voor de gelegenheid – passend gekleed gaat en er daarnaast verzorgd uitziet, dan zijn de eerste 15 seconden al door u gewonnen. Niemand hoeft te weten dat er een gat in uw linkersok zit, dat uw overhemd en stropdas uit een tweedehandswinkel komen en dat u geen duur merkondergoed draagt. Maak gebruik van die ‘leegheid der buitenkanten’ en bespaar honderden euro’s per jaar door in te zien dat ware schoonheid toch echt van binnen zit. (bron; telegraaf.nl) Heeft u een (be)spaartip, laat het ons weten. U kunt uw (be)spaartip mailen naar overgeld@telegraaf.nl of schrijven naar Redactie OverGeld, dagblad De Telegraaf, Postbus 376, 1000 EB Amsterdam. De beste adviezen worden beloond met een gesigneerd exemplaar van de bespaarroman RegenGeluk. |
